Deniz Suyu Arıtma (SWRO) Sistemleri

Türkiye denizlerinin tuzluluğu

Tasarımın ilk girdisi, suyun alınacağı denizin tuzluluğudur. Türkiye'yi çevreleyen denizlerin yüzey suyu tuzluluğu birbirinden belirgin şekilde farklıdır:

Okyanusların ortalama tuzluluğu yaklaşık ‰ 35'tir. Değerler yere, derinliğe ve mevsime göre değişir; kesin tasarım sahadan alınan numunenin analizine göre yapılır.

Deniz suyu sistemini farklı yapan nedir?

• Yüksek çalışma basıncı: Deniz suyunun ozmotik basıncı yüksek olduğundan SWRO sistemleri genellikle 55–70 bar aralığında çalışır.
• SW membranlar: Yüksek basınca ve yüksek tuzluluğa göre tasarlanmış deniz suyu membranları kullanılır.
• Korozyona dayanıklı malzeme: Yüksek basınç hattında süper dubleks gibi korozyona dayanıklı paslanmaz çelikler veya uygun plastikler kullanılır.
• Enerji geri kazanımı: Büyük sistemlerde konsantre hattındaki basınç enerjisi geri kazanılarak elektrik tüketimi azaltılır.
• Son arıtma: SWRO suyu çok düşük mineralli olduğundan içme suyu için mineral ekleme ve pH ayarı yapılır.

Bor: deniz suyu arıtmada özel bir konu

Deniz suyunda doğal olarak litrede yaklaşık 4–5 mg bor bulunur. Bor, ters ozmoz membranlarından diğer tuzlar kadar kolay tutulmaz; tek geçişli bir SWRO sisteminin ürettiği suda bor değeri, hedef değerin üzerinde kalabilir. Türkiye'de içme suyu yönetmeliği bor için 1 mg/L sınır değer verir. Arıtılan su içme amaçlı kullanılacaksa tasarımda bor özellikle hesaba katılır; gerekirse yüksek bor tutmalı membranlar veya ürün suyunun bir kısmının ikinci kez arıtıldığı ikinci geçiş uygulanır.

Mevsimsel değişimler

Deniz suyunun sıcaklığı ve içeriği mevsime göre değişir. Yazın su ısındığında membran üretimi artar ama biyolojik kirlenme riski de yükselir; bazı dönemlerde yosun çoğalması ve kıyıya vuran organik madde ön arıtmayı zorlar. Kışın su soğuduğunda üretim düşer. Sistem bu iki ucu karşılayacak şekilde tasarlanır ve ön arıtma ile CIP takvimi mevsime göre ayarlanır.

Su alma: açık deniz mi, kıyı kuyusu mu?

Hangisinin uygun olduğu yerinde keşif ve numune analiziyle belirlenir.

Kapasite ve besleme hesabı

SWRO'da geri kazanım düşük olduğu için besleme debisi ürün debisinin 2–3 katıdır; su alma ve konsantre deşarjı buna göre tasarlanır.

Proje süreci

1. İhtiyaç Günlük tatlı su ihtiyacı ve kullanım amaçları çıkarılır.
2. Numune ve analiz Su alma noktasından numune alınır; tuzluluk, bulanıklık ve sıcaklık ölçülür.
3. Keşif Su alma yöntemi, deşarj noktası, elektrik ve alan belirlenir.
4. Tasarım Ön arıtma, membran dizisi, pompa ve enerji geri kazanımı seçilir.
5. Kurulum ve devreye alma Sistem kurulur, son arıtma ve ayarlar yapılır.
6. Bakım Periyodik bakım, CIP ve teknik servis takvimi oluşturulur.

Konsantrenin denize deşarjı ve su alma yapıları çevre mevzuatına ve izinlere tabidir; bu izinler tesisin sorumluluğundadır.

Tekne ve yatlar için

Tekne ve yatlarda kullanılan küçük deniz suyu arıtma cihazları (watermaker) bu sayfadaki sistemlerden farklı ölçek ve elektrik düzenine sahiptir. Ayrıntılar için: tekne ve deniz suyu arıtma.

Sık yapılan hatalar

1. Tuzluluğu okyanus ortalamasıyla varsaymak Akdeniz ve Ege'de basınç ihtiyacı daha yüksek, Karadeniz'de daha düşüktür.
2. Su alma tasarımını küçümsemek Mevsimsel bulanıklık ve yosun ön arıtmayı zorlar.
3. Son arıtmayı atlamak Çok düşük mineralli su tesisat için agresif olur.

Fiyatı belirleyen etkenler

1. Kapasite Ürün debisi ve buna bağlı besleme debisi.
2. Su alma yöntemi Açık deniz veya kıyı kuyusu.
3. Malzeme Yüksek basınç hattı ve pompa malzemesi.
4. Enerji geri kazanımı ve son arıtma Büyük sistemlerde enerji geri kazanım ünitesi; mineral ekleme.

Bu sistemler tesise göre tasarlandığından keşif ve analiz sonrası teklif hazırlıyoruz. Tüm grup için: endüstriyel su arıtma sistemleri.

Sık sorulan sorular